X
تبلیغات
خلوت مولانا - شب چو در بستم و مست از مي نابش كردم
پاسبان حرم دل شده ام شب همه شب ---------- تـا در این پرده جز اندیشــــــه او نگــذارم

 

  شب چـــو در بستم و مست از می نابش کردم

 

                                                       مــاه اگر حلقــــه به در کوفت جوابــش کردم

 

  دیدی آن تـُــرک خـُــتا دشمـن جان بود مــرا ؟

 

                                                       گر چه عمری به خطا دوست خطابش کردم !

 

  منزل مـــردم بیگانه چو شــد خانه ی چشـــــم

 

                                                       آنقــــدر گریــــــه نمـودم که خرابـــش کـردم

 

  شــرح داغ دل پروانــــــه چو گفتم با شمــــــع

 

                                                       آتشـــی در دلــــــش افکنــــدم و آبـــش کردم

 

  غرق خون بود و نمی مرد ز حسرت فرهــاد !

 

                                                       خواندم افسانه ی شیــرین و به خوابش کردم !

 

  دل که خونابه ی غم بود و جگر گوشه ی دهر

 

                                                       بر ســــــر آتش جــــور تو کبابــــش کـــردم !

 

  زنــــدگی کردن من مـــــردن تدریجـــــی بود !

 

                                                       آنچــه جان کــَــند تنم عمــــر حسابش کــردم

 

 

  (فرخی یزدی)

 

+ نوشته شده در  شنبه 19 بهمن1387ساعت 16:32  توسط عليرضا | 
 
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
آنكس كه بداند و بداند كه بداند
اسب طرب از گنبد گردون بجهاند

آنكس كه بداند و نداند كه بداند
بيدار كنيدش كه تا خفته نماند

آنكس كه نداند و بداند كه نداند
لنگان خرك خويش به مقصد برساند

آنكس كه نداند و نداند كه نداند
در جهل مركب ابدالدهر بماند

نوشته های پیشین
آبان 1391
شهریور 1388
خرداد 1388
بهمن 1387
مهر 1387
شهریور 1387
خرداد 1387
اسفند 1386
دی 1386
آبان 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
پیوندها
يافا
زري
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM